pium
pium is a Latin form of pius, meaning “dutiful, devoted (to gods, country, family); good, holy”. It is the genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.
Found 57 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Republica 3.15: … s sempiternum. Quam multi, ut Tauri in Axino, ut rex Aegypti Busiris, ut Galli, ut Poeni, homines immolare et pium et dis immortalibus gratissumum esse duxerunt! Vitae vero instituta sic distant, ut Cretes et Aetoli latrocin …
Seneca the Younger, Oedipus 245: Pium prohibuit ullus officium metus?
All forms of pius (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.