perfecit
perfecit is a Latin form of perficio, meaning “complete, accomplish”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 52 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 7.74.1: … tuordecim milia passuum complexus pares eiusdem generis munitiones, diversas ab his, contra exteriorem hostem perfecit, ut ne magna quidem multitudine, si ita accidat, munitionum praesidia circumfundi possent;
Cicero, Tusculanae Disputationes 4.52: … mper Aiax fortis, fortissimus tamen in furore; nam Fácinus fecit máximum, cum Dánais inclinántibus Summám rem perfecít manu. proelium restituit insaniens:
Terence, Eunuchus prologue.pr.21: Perfecit sibi ut inspiciendi esset copia.
All forms of perficio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.