perculit
perculit is a Latin form of percello, meaning “strike, strike down; upset, unnerve”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 52 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.132: … rius Q. Apronium sponsione lacessivit, ni Apronivs dictitaret te sibi in decvmis esse socivm, haec te vox non perculit, non perturbavit, non ut capiti et fortunis tuis prospiceres excitavit? tacuisti, sedasti etiam litis illorum …
Tacitus, Annales 1·317: … tio lege Cornelia damnantur. Marcellum memoria maiorum et preces Caesaris poenae magis quam infamiae exemere. Perculit is dies Pompeium quoque Aelianum, iuvenem quaestorium, tamquam flagitiorum Fabiani gnarum, eique Italia et Hi …
Plautus, Persa 5.2.810: Perií perculít me prope.
All forms of percello (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.