penatis
penatis is a Latin form of penates, meaning “the Penates, household gods”. It is the accusative plural masculine noun.
Found 64 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.13: … dificatam; idemque Mamertinorum legatus, istius laudator, non solum istum bona sua, verum etiam sacra deosque penatis a maioribus traditos ex aedibus suis eripuisse dixit. praeclara laudatio, cum duabus in rebus legatorum una o …
Vergil, Georgics 2.505: hic petit excidiis urbem miserosque Penatis,
All forms of penates (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.