peccauit

peccauit is a Latin form of pecco, meaning “do wrong, sin, make a mistake; (peccatum) a fault, error”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.

Found 32 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Natura Deorum 2.12: … . signa ostenduntur a dis rerum futurarum; in his si qui erraverunt, non deorum natura sed hominum coniectura peccavit. Itaque inter omnis omnium gentium summa constat; omnibus enim innatum est et in animo quasi insculptum esse …

Cicero, De Officiis 3.41: … neque erat, assequi posset, et tamen muri causamopposuit, speciem honestatis nec probabilem nec sane idoneam. Peccavit igitur, pace vel Quirini vel Romuli dixerim.

Seneca the Younger, De Ira 3.27.3: Peccauit: hoc enim primum? hoc enim extremum? Non est quod illi credas, etiam si dixerit 'iterum non faciam': et iste peccabit et in istum alius et tota uita inter errores uolutabitur. Mansuete inmansueta tractanda sunt.

All forms of pecco (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.