pavidum
pavidum is a Latin form of paveo, meaning “be afraid, tremble at”.
It can also be a form of pavidus, “trembling, fearful, frightened”. It is the accusative singular neuter adjective or 1st person singular perfect active indicative.
Found 31 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Natura Deorum 3.73: … nculas suggerit: aut tu illum fructu fallas aut per litteras avertas aliquod nomen aut per servolum percutias pavidum; postremo a parco patre quod sumas, quanto dissipes libentius; idemque facilem et liberalem patrem incommodum …
Ovid, Metamorphoses 3.688: restabam solus. Pavidum gelidumque trementi
Livy, Ab urbe condita 21.22.7: pauidum primo, nusquam circumspicientem aut respicientem, secutum; deinde cura ingenii humani cum, quidnam id esset quod respicere uetitus esset, agitaret animo, temperare oculis nequiuisse;
All forms of paveo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.