patriae

patriae is a Latin form of patria, meaning “fatherland, native country”. It is the genitive singular feminine noun or dative singular feminine noun.

Found 698 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Civili 2.7: Sed Nasidianae naves nullo usui fuerunt celeriterque pugna excesserunt; non enim has aut conspectus patriae aut propinquorum praecepta ad extremum vitae periculum adire cogebant. Itaque ex eo numero navium nulla desid …

Cicero, Tusculanae Disputationes 3.44: … quóve nunc Aúxilio éxili aút fugae fréta sim? Árce et urbe órba sum. quo áccidam? quo ápplicem? Cuí nec arae pátriae domi stant, fráctae et disiectaé iacent, Fána flamma déflagrata, tósti alti stant párietes Déformati atque áb …

Ovid, Metamorphoses 11.546: gaudet abesse tamen. Patriae quoque vellet ad oras

All forms of patria (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.