parcere
parcere is a Latin form of parco, meaning “spare, refrain from (+dat.)”. It is the present active infinitive.
Found 84 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 5.40.7: Ipse Cicero, cum tenuissima valetudine esset, ne nocturnum quidem sibi tempus ad quietem relinquebat, ut ultro militum concursu ac vocibus sibi parcere cogeretur.
Ovid, Heroides 13.70: 'Parcere me iussit Laodamia sibi.'
Plautus, Trinummus 4.1.829: paupéribus te parcére solitum, dités damnare atqué domare.
All forms of parco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.