parare

parare is a Latin form of paro, meaning “prepare, get, obtain”. It is the present active infinitive.

Found 117 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 3.9.3: … anctum inviolatumque semper fuisset, retentos ab se et in vincula coniectos,] pro magnitudine periculi bellum parare et maxime ea quae ad usum navium pertinent providere instituunt, hoc maiore spe quod multum natura loci confi …

Seneca the Younger, Epistulae 2.17.5: … dabo. Atqui nihil prius quam hoc parandum est, quod tu differs et post cetera paras; ab hoc incipiendum est. Parare, inquis, unde vivam volo. Simul et para et disce; si quid te vetat bene vivere, bene mori non vetat.

Plautus, Poenulus 1.2.210: Negóti sibí qui volét vim paráre,

All forms of paro (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.