oti

oti is a Latin form of otium, meaning “leisure, peace”. It is the nominative plural neuter noun or genitive singular neuter noun.

Found 67 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In Catilinam 4.17: … rs eorum qui in tabernis sunt, immo vero — id enim potius est dicendum — genus hoc universum amantissimum est oti. etenim omne instrumentum, omnis opera atque quaestus frequentia civium sustentatur, alitur otio; quorum si q …

Cicero, Letters to Atticus 12.6.3: Chremés, tantumne ab ré tua est otí tibi, ut etiam Oratorem legas? macte virtute! mihi quidem gratum est et erit gratius si non modo in tuis libris sed etiam in aliorum per librarios tuos Aristophanem reposueris pro Eupoli.

Ammianus Marcellinus, Res Gestae 22.14.3: … ercops, homo brevis humeros extentans angustos et barbam prae se ferens hircinam, grandiaque incedens tamquam Oti frater et Ephialtis, quorum proceritatem Homerus in immensum extollit, itidemque victimarius pro sacricola di …

All forms of otium (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.