Socratos Sign in

ostio

ostio is a Latin form of ostium, meaning “door, entrance; mouth (of a river)”. It is the ablative singular neuter noun.

Found 35 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 65: tamen, cum planum iudicibus esset factum aperto ostio dormientis eos repertos esse, iudicio absoluti adulescentes et suspicione omni liberati sunt. nemo enim putab …

Cicero, Tusculanae Disputationes 1.37: … , inde in vicinia nostra Averni lacus, únde animae excitántur obscura úmbra opertae, imágines mórtuorum, alto óstio Acherúntis, salso sánguine. has tamen imagines loqui volunt, quod fieri nec sine lingua nec sine palato nec s …

All forms of ostium (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.