ostende
ostende is a Latin form of ostendo, meaning “show, display”. It is the 2nd person singular present active imperative.
Found 42 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.61: … plurima signa pulcherrima, plurimas tabulas optimas deportasse te negare non potes. atque utinam neges! Vnum ostende in tabulis aut tuis aut patris tui emptum esse: vicisti. ne haec quidem duo signa pulcherrima quae nunc ad im …
Seneca the Younger, De Beneficiis 5.23.1: … , si ignoro, quid desideres ? Quid, si occupationibus districtus et in aha vocatus occasionem non observavi ? Ostende mihi, quid possim, quid velis. Quare desperes, antequam temptes ?
Plautus, Aulularia 4.4.649: novi sycophantias. age rusum óstende huc manum
All forms of ostendo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.