Socratos Sign in

orto

orto is a Latin form of orior, meaning “rise, arise; spring from”. It is the perfect passive participle ablative singular neuter or perfect passive participle ablative singular masculine or perfect passive participle dative singular neuter or perfect passive participle dative singular masculine.

Found 60 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 7.47.3: … finem prius sequendi fecerunt quam muro oppidi portisque appropinquarunt. Tum vero ex omnibus urbis partibus orto clamore,

Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 3.2.3: Orto sole ad noctem agmina, sicut discripta erant, intravere vallum. Inde emissa occupaverant Mesopotamiae campos, equitum peditumque propemodum innumerabilis turba, maiorem quam pro numero speciem ferens. Persarum erant centum milia, in quis eques XXX inplebat.

All forms of orior (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.