ornatu
ornatu is a Latin form of orno, meaning “equip, adorn”. It is the supine dative singular neuter.
Found 78 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.58: … e populi Romani fuisse. memini; vidi simul cum populo Romano forum comitiumque adornatum ad speciem magnifico ornatu, ad sensum cogitationemque acerbo et lugubri; vidi conlucere omnia furtis tuis, praeda provinciarum, spoliis …
Plautus, Rudens 1.3.187: hoc deo cómplacitumst, me hoc órnatu ornatam ín incertas
All forms of orno (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.