ornate
ornate is a Latin form of orno, meaning “equip, adorn”. It is the 2nd person plural present active imperative or perfect passive participle vocative singular neuter or perfect passive participle vocative singular masculine.
Found 64 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.65: … rorum hominum existimatus esset, noluit videri ipsum illum Rubrium invitus domum suam recepisse; magnifice et ornate, ut erat in primis inter suos copiosus, convivium comparat; rogat Rubrium ut quos ei commodum sit invitet, lo …
All forms of orno (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.