ordinem
ordinem is a Latin form of ordo, meaning “row, rank, order”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 467 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 8.8.4: Si forte hostes trium legionum numero posset elicere ad dimicandum, agminis ordinem ita constituit, ut legio septima, octava, nona ante omnia irent impedimenta, deinde omnium impedimentorum agm …
Suetonius, Divus Vespasianus 21.1: Ordinem uitae hunc fere tenuit. in principatu maturius semper ac de nocte uigilabat; dein perlectis epistulis officio …
Plautus, Cistellaria 1.1.23: hunc ésse ordiném benevoléntis intér se
All forms of ordo (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.