oratorem
oratorem is a Latin form of orator, meaning “speaker, orator; envoy, spokesman”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 181 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro A. Cluentio 139: … c temporum sunt, non hominum ipsorum aut patronorum. nam si causae ipsae pro se loqui possent, nemo adhiberet oratorem. nunc adhibemur ut ea dicamus, non quae auctoritate nostra constituantur sed quae ex re ipsa causaque ducantu …
Cicero, Tusculanae Disputationes 4.55: Oratorem vero irasci minime decet, simulare non dedecet. an tibi irasci tum videmur, cum quid in causis acrius et vehe …
All forms of orator (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.