orationes

orationes is a Latin form of oratio, meaning “speech, oration; language, way of speaking; eloquence”. It is the nominative plural feminine noun.

Found 143 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.3: … ltos studiose contra esse dicturos; quod vitare nullo modo potuimus, nisi nihil omnino scriberemus. etenim si orationes, quas nos multitudinis iudicio probari volebamus (popularis est enim illa facultas, et effectus eloquentiae e …

Seneca the Elder, Controversiae 10.pr.3: … uam fortunae imputares. Eo illum longa immo perpetua desidia perduxerat ut nihil curare uellet, nihil posset. Orationes septem edidit quae deinde ex senatusconsulto combustae sunt. Bene cum illo ignis egerat, sed extant libelli q …

All forms of oratio (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.