Socratos Sign in

orationem

orationem is a Latin form of oratio, meaning “speech, oration; language, way of speaking; eloquence”. It is the accusative singular feminine noun.

Found 410 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 7.21.1: Conclamat omnis multitudo et suo more armis concrepat, quod facere in eo consuerunt cuius orationem approbant: summum esse Vercingetorigem ducem, nec de eius fide dubitandum, nec maiore ratione bellum administrari posse.

Tacitus, Annales 1·54: … am Rhenum neque bellum ultra, modo se patris patruique vestigia prementem isdem in terris victorem sisterent. Orationem ducis secutus militum ardor, signumque pugnae datum. nec Arminius aut ceteri Germanorum proceres omittebant s …

Plautus, Captivi 2.1.215: séd brevem orátionem íncipisse.

All forms of oratio (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.