Socratos Sign in

optimum

optimum is a Latin form of bonus, meaning “good”. It is the accusative singular masculine superlative adjective or accusative singular neuter superlative adjective or accusative singular neuter adjective.

Found 379 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.41.2: princepsque X. legio per tribunos militum ei gratias egit quod de se optimum iudicium fecisset, seque esse ad bellum gerendum paratissimam confirmavit.

Cicero, De Republica 4.7: Nolo enim eundem populum imperatorem et portitorem esse terrarum. Optimum autem et in privatis familiis et in re publica vectigal duco esse parsimoniam. Fides enim nomen ipsum mihi vi …

Plautus, Amphitruo 2.2.648b: virtús praemium ést optimúm;

All forms of bonus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.