Socratos Sign in

optimo

optimo is a Latin form of bonus, meaning “good”. It is the dative singular masculine superlative adjective or ablative singular neuter superlative adjective.

Found 202 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 142: … si. sin autem victoria nobilium ornamento atque emolumento rei publicae populoque Romano debet esse, tum vero optimo et nobilissimo cuique meam orationem gratissimam esse oportet. quod si quis est qui et se et causam laedi put …

Suetonius, Divus Julius 79.2: … rcalibus pro rostris a consule Antonio admotum saepius capiti suo diadema reppulerit atque in Capitolium Ioui Optimo Maximo miserit.

Plautus, Mostellaria 3.2.713: te ípse iure óptimo mérito incusés licet.

All forms of bonus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.