Socratos Sign in

opportunum

opportunum is a Latin form of opportunus, meaning “suitable, convenient, timely; exposed”. It is the accusative singular masculine adjective.

Found 40 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.3.14: videte nunc maiorum sapientiam, qui cum Siciliam tam opportunum subsidium belli atque pacis ad rem publicam adiunxissent, tanta cura Siculos tueri ac retinere voluerunt ut n …

Ammianus Marcellinus, Res Gestae 28.1.30: Opportunum est (ut arbitror) explanare nunc nune causam, quae ad exitium praecipitem Aginatium impulit, iam inde a priscis maioribus nobilem, ut locuta est pertinacior fama; nec enim super hoc ulla documentorum rata est fides.

All forms of opportunus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.