opima
opima is a Latin form of opimus, meaning “rich, fat, fertile; (spolia opima) spoils taken by a general from an enemy general”. It is the nominative plural neuter adjective or vocative plural neuter adjective or accusative plural neuter adjective or ablative singular feminine adjective.
Found 43 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Imperio Cn. Pompei Ad Quirites 14: … vectigalia, Quirites, tanta sunt ut eis ad ipsas provincias tuendas vix contenti esse possimus, Asia vero tam opima est ac fertilis ut et ubertate agrorum et varietate fructuum et magnitudine pastionis et multitudine earum re …
Seneca the Younger, Oedipus 303: Opima sanctas victima ante aras stetit.
Plautus, Cistellaria 2.1.305_frg3: prohibét divitiis máximis, dóte áltili atque opíma.
All forms of opimus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.