omnibus

omnibus is a Latin form of omnis, meaning “all, every, whole”. It is the ablative plural masculine adjective or dative plural masculine adjective or ablative plural feminine adjective or ablative plural neuter adjective.

Found 3,964 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.2.1: Apud Helvetios longe nobilissimus fuit et ditissimus Orgetorix. Is M. Messala, [et P.] M. Pisone consulibus regni cupiditate inductus coniurationem nobilitatis fecit et civitati persuasit ut de finibus suis cum omnibus copiis exirent:

Cicero, Tusculanae Disputationes 3.59: … is nemo est quém non attingát dolor Morbúsque; multis súnt humandi líberi, Rursúm creandi, mórsque est finita ómnibus. Quae géneri humano angórem nequicquam ádferunt: Reddénda terrae est térra, tum vita ómnibus Meténda ut fruge …

Cicero, Pro P. Sestio 33: … s atque inspectantibus lata lex est, ne avspicia valerent, ne qvis obnvntiaret, ne qvis legi intercederet, vt omnibvs fastis diebvs legem ferri liceret, vt lex Aelia, lex Fvfia ne valeret: qua una rogatione quis est qui non int …

All forms of omnis (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.