omnes

omnes is a Latin form of omnis, meaning “all, every, whole”. It is the nominative plural masculine adjective or accusative plural masculine adjective or accusative plural feminine adjective or nominative plural feminine adjective.

Found 4,442 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.1.2: Hi omnes lingua, institutis, legibus inter se differunt. Gallos ab Aquitanis Garumna flumen, a Belgis Matrona et Sequana dividit.

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.18: … quam etiam pecudes, si loqui possent, appellarent voluptatem, aut, si magis placeret suo more loqui, quam ut Omnés Danai atque Mycénenses. Attica pubes reliquique Graeci, qui hoc anapaesto citantur, hoc non dolere solum volu …

Cicero, De Officiis 3.98: … ui cummaximas res gesserit in bello, tamen haec audiat ab Aiace: Cuius ípse princeps iúris iurandí fuit, Quod ómnes scitis, sólus neglexít fidem; Furere ássimulare, né coiret, ínstitit. Quodní Palamedi pérspicax prudéntia Ist …

All forms of omnis (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.