omnem

omnem is a Latin form of omnis, meaning “all, every, whole”. It is the accusative singular feminine adjective or accusative singular masculine adjective.

Found 1,218 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.4.2: Die constituta causae dictionis Orgetorix ad iudicium omnem suam familiam, ad hominum milia decem, undique coegit, et omnes clientes obaeratosque suos, quorum magnum numerum habebat, eodem conduxit; per eos ne causam diceret se eripuit.

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.20: … eo, Non Gráia vis, non bárbara ulla inmánitas, Non saéva terris géns relegata últimis, Quas péragrans undique ómnem ecferitatem éxpuli, Sed féminae vir féminea interimór manu. O náte, vere hoc nómen usurpá patri, Ne me óccide …

Cicero, De Natura Deorum 2.29: Natura est igitur quae contineat mundum omnem eumque tueatur, et ea quidem non sine sensu atque ratione. Omnem enim naturam necesse est, quae non solitaria sit neque simplex sed cum alio iuncta atque conexa, habere aliqu …

All forms of omnis (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.