omitte
omitte is a Latin form of omitto, meaning “let go, give up; leave out, omit; disregard”. It is the 2nd person singular present active imperative.
Found 28 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro M. Marcello 25: … ita vis, fortasse naturae, addam etiam, si placet, gloriae: at, quod maximum est, patriae certe parum. qua re omitte, quaeso, istam doctorum hominum in contemnenda morte prudentiam: noli nostro periculo esse sapiens. saepe eni …
Terence, Eunuchus 4.6.764c: Omitte; iam adero.
Plautus, Casina 3.6.737c: Omítte.
All forms of omitto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.