odit

odit is a Latin form of odi, meaning “hate (perfect in form, present in meaning)”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.

Found 116 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In Catilinam 1.17: … osses, ut opinor, ab eorum oculis aliquo concederes. nunc te patria, quae communis est parens omnium nostrum, odit ac metuit et iam diu nihil te iudicat nisi de parricidio suo cogitare: huius tu neque auctoritatem verebere n …

Cicero, De Officiis 2.23: … ac tenendas quam diligi nec alienius quam timeri. Praeclare enim Ennius: Quém metuunt, odérunt; quem quisque ódit, periisse éxpetit. Multorum autem odiis nullas opes posse obsistere, si antea fuit ignotum, nuper est cognitu …

Vergil, Aeneid 7.327: Odit et ipse pater Pluton, odere sorores

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.