ocius
ocius is a Latin form of ocior, meaning “swifter; (ocius) more quickly, sooner”. It is the adverb.
Found 151 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Republica 6.29: … salute patriae, quibus agitatus et exercitatus animus velocius in hanc sedem et domum suam pervolabit; idque ocius faciet, si iam tum, cum erit inclusus in corpore, eminebit foras et ea, quae extra erunt, contemplans quam ma …
Vergil, Eclogues 7.8: aspicio. Ille ubi me contra videt: “Ocius” inquit
Plautus, Persa 2.1.181: iré decet me, út erae opsequéns fiam, libéra ea opera ócius ut sit.
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.