obicitur
obicitur is a Latin form of obicio, meaning “throw in the way, expose; put before; reproach, throw in someone's face”. It is the 3rd person singular present passive indicative.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro L. Murena 13: saltatorem appellat L.Lucium Murenam Cato. maledictum est, si vere obicitur, vehementis accusatoris, sin falso, maledici conviciatoris. qua re cum ista sis auctoritate, non debes, M.Mar …
Ovid, Amores 2.7.18: Obicitur dominae contemerasse torum.
Plautus, Mercator 2.3.339: ita míhi mala res aliqua óbicitur,
All forms of obicio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.