numinis
numinis is a Latin form of numen, meaning “divine power, divinity; nod”. It is the genitive singular neuter noun.
Found 115 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.5.188: … idetis, a quibus inventis frugibus et in orbem terrarum distributis omnes gentes ac nationes vestri religione numinis continentur; ceteros item deos deasque omnis imploro et obtestor, quorum templis et religionibus iste nefario …
Cicero, De Haruspicum Responso In P. Clodium 40: … r optimativm discordiam dissensionemqve patribvs principibvsqve caedes pericvlaqve creentvr avxilioqve divini nvminis deficiantvr, †qva re ad vnvm imperivm pecvniae redeant exercitvsqve apvlsvs deminvtioqve accedat. haruspicum …
Lucan, Civil War 1.149: Numinis: impellens, quidquid sibi, summa petenti,
All forms of numen (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.