numerare
numerare is a Latin form of numero, meaning “count; reckon, consider; pay out”. It is the 2nd person singular present passive imperative or 2nd person singular present passive indicative or present active infinitive.
Found 60 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 3.3: … et liberis Achaiae populis pecuniam exegerat, magnam societates earum provinciarum, quas ipse obtinebat, sibi numerare coegerat.
Seneca the Younger, Epistulae 3.29.9: … , et ex eo suspicans, quousque sis evasurus, compone mores tuos, attolle animum, adversus formidata consiste. Numerare eos noli, qui tibi metum faciunt. Nonne videatur stultus, si quis multitudinem eo loco timeat, per quem trans …
All forms of numero (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.