novos

novos is a Latin form of novus, meaning “new”. It is the nominative singular masculine adjective or accusative plural masculine adjective.

Found 159 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.35: … urtum aufugerit! est enim obscurum et eius modi factum eius ut possit aliquis suspicari C. Verrem, quod ferre novos homines non potuerit, ad nobilitatem, hoc est ad suos, transisse, nihil fecisse propter pecuniam!

Sallust, Bellum Iugurthinum 13: … o et argento multo Romam legatos mittit, quis praecipit, primum uti ueteres amicos muneribus expleant, deinde nouos aqquirant, postremo quaecumque possint largiendo parare ne cunctentur. Sed ubi Romam legati venere et ex prae …

Plautus, Truculentus 4.2.761: iam hercle apud nóvos omnis magistrátus faxo erit nomen tuom,

All forms of novus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.