novitate
novitate is a Latin form of novitas, meaning “newness, novelty; strangeness”. It is the ablative singular feminine noun.
Found 80 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.34.1: Quibus rebus perturbatis nostris [novitate pugnae] tempore oportunissimo Caesar auxilium tulit: namque eius adventu hostes constiterunt, nostri se ex timore receperunt.
Caesar, De Bello Civili 2.26: … venire; eodemque tempore vis magna pulveris cernebatur, et vestigio temporis primum agmen erat in conspectu. Novitate rei Curio permotus praemittit equites, qui primum impetum sustineant ae morentur; ipse celeriter ab opere ded …
Suetonius, Tiberius 25.3: … eriretur. compositis seditionibus Clementem quoque fraude deceptum redegit in potestatem. Libonem, ne quid in nouitate acerbius fieret, secundo demum anno in senatu coarguit, medio temporis spatio tantum cauere contentus; nam et …
All forms of novitas (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.