Socratos Sign in

noverat

noverat is a Latin form of nosco, meaning “get to know; (perf.) know”. It is the 3rd person singular pluperfect active indicative.

Found 55 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 74: … es? indidemne Ameria an hosce ex urbe sicarios? si Ameria, qui sunt ei? cur non nominantur? si Roma, unde eos noverat Roscius qui Romam multis annis non venit neque umquam plus triduo fuit? ubi eos convenit? qui conlocutus est? …

Ovid, Metamorphoses 8.23: Noverat ante alios faciem ducis Europaei,

Silius Italicus, Punica 14.348: nouerat atque una pelagi lunaeque labores,

All forms of nosco (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.