Socratos Sign in

nominatus

nominatus is a Latin form of nomino, meaning “name, call; mention”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.

Found 28 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro P. Sulla 36: ab Allobrogibus nominatum Sullam esse dicis. quis negat? sed lege indicium et vide quem ad modum nominatus sit. L. Cassium dixerunt commemorasse cum ceteris Autronium secum facere. quaero num Sullam dixerit Cassius. …

Pliny the Younger, Epistulae 5.4.1: Res parva, sed initium non parvae. Vir praetorius Sollers a senatu periit, ut sibi instituere nundinas in agris suis permitteretur. Contra dixerunt legati Vicetinorum; adfuit Tuscilius Nominatus.

All forms of nomino (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.