Socratos Sign in

nobiles

nobiles is a Latin form of nobilis, meaning “noble; famous”. It is the nominative plural masculine adjective or nominative plural masculine noun.

Found 163 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 7.77.15: Romani vero quid petunt aliud aut quid volunt, nisi invidia adducti, quos fama nobiles potentesque bello cognoverunt, horum in agris civitatibusque considere atque his aeternam iniungere servitutem? Neque enim ulla alia condicione bella gesserunt.

Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 8.2.35: Rex tamen subinde equos mutans sine intermissione fugientes insequebatur. Nobiles iuvenes comitari eum soliti defecerant praeter Philippum: Lysimachi erat frater tum primum adultus et, quod facile adpareret, indolis rarae.

All forms of nobilis (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.