nive
nive is a Latin form of ni, meaning “(= nisi) if not, unless”. It is the adverb.
It can also be a form of nix, “snow”. It is the 2nd person singular present active imperative.
Found 77 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 7.8.2: Etsi mons Cevenna, qui Arvernos ab Helviis discludit, durissimo tempore anni altissima nive iter impediebat, tamen discussa nive sex in altitudinem pedum atque ita viis patefactis summo militum sudore ad fines Arvernorum pervenit.
Livy, Ab urbe condita 21.35.7: per omnia niue oppleta cum signis prima luce motis segniter agmen incederet pigritiaque et desperatio in omnium uoltu emineret,
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.