nepotem
nepotem is a Latin form of nepos, meaning “grandson; descendant; spendthrift”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 94 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.5.137: … que amicorum ad ea convivia matres familias adhibuisti, tu inter eius modi mulieres praetextatum tuum filium, nepotem meum, conlocavisti, ut aetati maxime lubricae atque incertae exempla nequitiae parentis vita praeberet, tu pr …
Tacitus, Annales 1·73: … m ut honestam innocentium paupertatem levavit, ita prodigos et ob flagitia egentis, Vibidium Varronem, Marium Nepotem, Appium Appianum, Cornelium Sullam, Q. Vitellium movit senatu aut sponte cedere passus est. Isdem temporibus …
All forms of nepos (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.