necessariis
necessariis is a Latin form of necessarius, meaning “necessary; (noun) relative, close friend”. It is the ablative plural masculine adjective or ablative plural feminine adjective.
Found 89 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.21.1: Caesar, necessariis rebus imperatis, ad cohortandos milites, quam [in] partem fors obtulit, decucurrit et ad legionem decimam devenit.
Seneca the Younger, Ad Helviam Matrem de Consolatione 11.4: … modum, paupertatem non sentiet; qui naturalem modum excedet, eum in summis quoque opibus paupertas sequetur. Necessariis rebus et exilia sufficiunt, superuacuis nec regna.
All forms of necessarius (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.