Socratos Sign in

natum

natum is a Latin form of nascor, meaning “be born; arise”.

It can also be a form of natus, “born; son”. It is the accusative singular masculine noun or perfect passive participle accusative singular masculine or accusative singular masculine adjective.

Found 359 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 7.32.4: Horum esse alterum Convictolitavem, florentem et illustrem adulescentem, alterum Cotum, antiquissima familia natum atque ipsum hominem summae potentiae et magnae cognationis, cuius frater Valetiacus proximo anno eundem magistratum gesserit.

Cicero, Tusculanae Disputationes 1.106: … ire non sinat: Matér, te appello, tú, quae curam sómno suspensám levas, Neque té mei miseret, súrge et sepeli nátum—! haec cum pressis et flebilibus modis, qui totis theatris maestitiam inferant, concinuntur, difficile est no …

Martial, Epigrammata 8.64.18: Natum te, Clyte, nec semel putabo.

All forms of nascor (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.