natos
natos is a Latin form of nascor, meaning “be born; arise”. It is the perfect passive participle accusative plural masculine.
It can also be a form of natus, “born; son”.
Found 176 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 5.12.1: Britanniae pars interior ab eis incolitur quos natos in insula ipsi memoria proditum dicunt,
Cicero, Tusculanae Disputationes 4.77: … primam . quo igitur haec erumpit moles? audi Thyestem: Ipsus hortatúr me frater, út meos malís miser Mánderem natós— eorum viscera apponit. quid est enim quo non progrediatur eodem ira, quo furor? itaque iratos proprie dicimu …
Cicero, De Natura Deorum 2.110: … enti corpore Virgo. Atque ita demetata signa sunt, ut in tantis descriptionibus divina sollertia appareat: et Natos Geminos invisses sub caput Arcti; subiectus mediaest Cancer, pedibusque tenetur magnus Leo tremulam quatiens …
All forms of nascor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.