mutavit

mutavit is a Latin form of muto, meaning “change, exchange”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.

Found 83 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro A. Cluentio 199: … rudelitas ut nemo matrem appellare possit. atque etiam nomina necessitudinum, non solum naturae nomen et iura mutavit, uxor generi, noverca fili, filiae paelex; eo iam denique adducta est uti sibi praeter formam nihil ad simili …

Suetonius, Divus Augustus 69.2: scribit etiam ad ipsum haec familiariter adhuc necdum plane inimicus aut hostis: 'quid te mutauit? quod reginam ineo? uxor mea est. nunc coepi an abhinc annos nouem? tu deinde solam Drusillam inis? ita ualea …

Lucan, Civil War 2.137: Mutavit translata locum, Romanaque Samnis

All forms of muto (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.