munera
munera is a Latin form of munus, meaning “duty, gift, service”. It is the accusative plural neuter noun.
Found 402 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.43.4: Ubi eo ventum est, Caesar initio orationis sua senatusque in eum beneficia commemoravit, quod rex appellatus esset a senatu, quod amicus, quod munera amplissime missa; quam rem et paucis contigisse et pro magnis hominum officiis consuesse tribui docebat;
Vergil, Georgics 1.12: Munera vestra cano. Tuque o, cui prima frementem
Plautus, Pseudolus 1.2.177: facite hódie ut mihi munéra multa huc ab amátoribus convéniant.
All forms of munus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.