muliebrem
muliebrem is a Latin form of muliebris, meaning “of a woman, womanly; effeminate”. It is the accusative singular masculine adjective or accusative singular feminine adjective.
Found 36 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.87: erant signa ex aere complura; in his eximia pulchritudine ipsa Himera in muliebrem figuram habitumque formata ex oppidi nomine et fluminis. erat etiam Stesichori poetae statua senilis incurva …
Cicero, De Officiis 1.61: … ctum sit. Itaque in probris maxime in promptu est si quid tale dici potest: Vós enim, iuvenes, ánimum geritis múliebrem, ílla virgo viri et si quid eius modi: Salmácida, spolia sÍne sudore et sánguine. Contraque in laudibus, quae …
Seneca the Elder, Excerpta Controversiae 5.6: … decem. accusauit illos de ui et damnauit. contione prohibitus a magistratu reum facit magistratum iniuriarum. Muliebrem uestem sumpsit, capillos in feminae habitum composuit, oculos puellari lenocinio circumdedit, colorauit genas …
All forms of muliebris (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.