mortuum

mortuum is a Latin form of morior, meaning “die”.

It can also be a form of mortuus, “dead; (noun) a dead person”. It is the accusative singular masculine adjective or accusative singular masculine noun.

Found 120 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 113: … necesse est, in re tanta cum is cui fama mortui, fortunae vivi commendatae sunt atque concreditae, ignominia mortuum, inopia vivum adfecerit, is inter honestos homines atque adeo inter vivos numerabitur? in minimis privatisque …

Cicero, Tusculanae Disputationes 1.15: … quam in Graeco Latine. Et recte quidem. sed quae tandem est Epicharmi ista sententia? Émori noló, sed me esse mórtuum nihil aéstimo. Iam adgnosco Graecum. sed quoniam coëgisti, ut concederem, qui mortui essent, eos miseros non …

All forms of morior (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.