mortuo

mortuo is a Latin form of mortuus, meaning “dead; (noun) a dead person”. It is the ablative singular masculine adjective or dative singular masculine adjective.

Found 137 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.13.9: Hoc mortuo aut si qui ex reliquis excellit dignitate succedit, aut, si sunt plures pares, suffragio druidum, nonnumquam etiam armis de principatu contendunt.

Cicero, De Republica 2.31: Mortuo rege Pompilio Tullum Hostilium populus regem interrege rogante comitiis curiatis creavit, isque de imperio su …

Cicero, Pro A. Caecina 53: … ra eum prudentissimus homo, Q. Mucius, diceret, probavit omnibus, M’. Curium, qui heres institutus esset ita: mortvo postvmo filio, cum filius non modo non mortuus sed ne natus quidem esset, heredem esse oportere. quid? verbis …

All forms of mortuus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.