Socratos Sign in

morsu

morsu is a Latin form of mordeo, meaning “bite; sting, hurt”.

It can also be a form of morsus, “bite; sting, pain”. It is the ablative singular masculine noun or supine dative singular neuter.

Found 87 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.5.32: … proferatur, ne excitetur Verres, ne denudetur a pectore, ne cicatrices populus Romanus aspiciat, ex mulierum morsu vestigia libidinis atque nequitiae. di faciant ut rei militaris, ut belli mentionem facere audeas!

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.94: … gemitu, frémitibus Resonándo mutum flébiles vocés refert. Huic Epicurus praecentet, si potest, cui E víperino mórsu venae víscerum Venéno inbutae taétros cruciatús cient! Sic Epicurus: Philocteta, st! brevis dolor. At iam dec …

Martial, Epigrammata 8.72.2: Morsu pumicis aridi politus

All forms of mordeo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.