moris

moris is a Latin form of mos, meaning “custom, habit; (pl.) character”. It is the genitive singular masculine noun.

Found 120 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.66: … et parens esset, obstipuit hominis improbi dicto. instare Rubrius. tum ille, ut aliquid responderet, negavit moris esse Graecorum ut in convivio virorum accumberent mulieres. hic tum alius ex alia parte, enim vero ferendum h …

Nepos, Atticus 18: Moris etiam maiorum summus imitator fuit antiquitatisque amator, quam adeo diligenter habuit cognitam, ut eam totam …

Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 10.1.26: nullum honorem habuit admonitusque a quibusdam Bagoam Alexandro cordi esse respondit, amicos regis, non scorta se colere nec morís esse Persis, mares ducere, qui stupro effeminarentur.

All forms of mos (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.