monstravit
monstravit is a Latin form of monstro, meaning “show, point out; teach”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 30 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Natura Deorum 3.65: … nes Tullius — — nullam veritus impietatis invidiam — — quid super tali opinatione sentiret pietate cum maiore monstravit deorumne prudentia mundus regatur de commodorum quae capimus copia de temporum ordine caelique constantia de …
Martial, Epigrammata 13.60.2: Monstravit tacitas hostibus ille vias.
Silius Italicus, Punica 5.12: isque insueta tubae monstrauit murmura primus
All forms of monstro (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.